Bütün hayallerimi aradım
Birdaha seni bulamadım
Demek kopmuşuz
İnceldiğimiz yerden
Artık sen
Hep anılardasın
Hep yarınsız gecelerde
Yarım düşlerimde varsın
Bir eli gırtlağımda
Olsada azrailin
Bir ayağım kırçiçekli
Yaylalarda benim
Öyle özlüyorum
Öyle susuyorumki
Anıların bütün nehirleri
Damarlarımdan geçsinler
İstiyorum
Bilemezsin

İlhan kırca.

Bu yıl gözlerini yitirdim
Oysa duyularım sesini bekliyordu
Bölük bölük ayrılıyorsun demek
Depremzedeler gibi derin yaralar
Ve
Geride enkaz bırakarak
Oysa sevdamız türküsüzdü henüz
Bütün sözleri yazılmış olsada
Türküsüzdü
Belki bir daha
Hiç kimse
Benim seni sevdiğim kadar
Hiç kimseyi sevemeyecek
Türküsüz sevdalar öksüz kalır
Böyle bir sevda yetim
Böyle bir sevda öksüz kalacak

İlhan KIRCA.


Demek ayırdın özümüzden özü
Senin için yürek çırparken denizi
Göz görmese gönül ırak olurmuş
Demek Yıllar bize el ettin bizi

Budur dünyanın ahvali hali
Eken biçer vardır hikmeti kemali
Yemyeşil ormanların boynuna vebali
Yaktın kuruttun çöl ettin bizi



                     İlhan KIRCA.

Yürürün

 

Yüklenüp karanluğu, ışıklara yürürün,
Yıldızlaru aş edüp, rüyalara yürürün,
Göç dedüğün heç bitmez, bilünmeze yürürün...

Gurbettür melmeketüm, yanluzluğa yürürün...

Uyurkene yürürün, külerkene yürürün,
Yağmurlarla yürürün, özlerkene yürürün,
Doğarkene başladu, büyürkene yürürün,
Çaruklarun aşındu, ölürkene yürürün,

Kalmak istedü yaşlu, eksülerek yürürün,
Bübek istedü gelmek, çoğalarak yürürün,
Göç dedüğün heç bitmez, bilünmeze yürürün...

Ev dedüğün heç durmaz, yol sırtunda yürürün...

Közel kızlar gülüştü, gülücükle yürürün,
Durmak isterün elbet, dururkene yürürün,
Canum istedi memüş, özlerkene yürürün,

Çaruklarun aşındu, ölürkene yürürün...

Söz: Levent Kazak
                                                                                                                                         ALINTI
.

Gündönümü fırtınasında buldum seni
Karanlık gecelerde buldum
Buz tutmaktayken  yüreğim
Bir dağ evinin ocakbaşı gibi
Sessiz sade sıcacıktın
canımdın cançiceğimdin
Sen benim unutulmazım
Sen benim doyulmazım
Sen benim şifasız yaramsın
Gönül borcu olsada aramızda
Herbir teline borçluyum saçlarının
Gözbebeklerinde yitirsemde yıllarımı

                            İlhan KIRCA

.

Unuturum diye aldanma  sakın
Açar defterleri açar unutamazsın
Tükenmez acılar bitmez bu  dertler
İçer bir kaç kadeh içer unutamazsın

Dinlermi yürek anlarmı   bizi
Yaramıza basarlar biberi tuzu
Geçersin baharı bulamazsın yazı
Geçer mevsimler geçer unutamazsın

Bir daha elele tutuşamayız belki
Yolumuz güz yolumuz hüzün renkli
Biryan heves yüklü biryan ölüm yüklü
Uçar göçmen kuşlar gibi uçar unutamazsın

Ellere duvarda delik bizdeki yara
Dardaysan dostlarla açılır ara
Günolur kınayanlara gelir o sıra
Kaçar uzaklara kaçar unutamazsın

İlhan KIRCA

.

.

Hayaller besledim
Irak zamanlara
Pembe mavi beyaz
Sımsıcak renkli hayalle
Şimdi hayallerim
Zifiri karanlık
Soğuk Kış gecelerine daldılar
Yani anadan üryan
Serin yaylalarda kaldılar

İlhan KIRCA
.

Karlı dagların  deli rüzgarı
Yelkenleri rüzgara salmaz değilim
Limanda gemim bağlıdır sanma
Yüklenip demir almaz değilim

İnsanım nihayet gelir geçerim
Bağzen ağu bağzen şerbet içerim
Yürek taşır ama ateş saçarım
Öyle alev alıp yanmaz değilim

Hep vakitsiz açar güllerin hası
Hüzünlüdür güzün bülbülün sesi
Vururken nefesime bir güzel nefesi
Bir yanıp bir donmaz değilim


İlhan KIRCA.

« Önceki ::